Еден телефонски повик го убива незнајното во мене. Ми вели: “Ќе ја исклучиш машината, ќе ги одделиш твоите работи и ќе заминеш“. Нема РЕАЛНО збогум. Само моите парталчиња во една вреќа на душата која ги носи некаде далеку. Еднаш некој ми рече: “Животоет е келнер, се ти сервира на табака“. Тогаш, келнер!!!!! Една Роса, ќе ве молам!